Onder meer over hippies

Mijn 5 weken Spaanse les zitten erop, dus was het tijd om knopen door te hakken nu ik toch vloeiend Spaans spreek ;-). Sinds gisteren ben ik in het dorpje San Pedro La Laguna aan Lago de Atitlán. Dit is een meer van 18 km op 12 km dat door 3 vulkanen omgeven wordt. In mijn gids staat San Pedro beschreven als een hippiedorpje en de mensen op blote voeten met Einstein-haren of dreadlocks slagen er niet in om dat cliché te ontkrachten. Ik zit hier dus in een vredige sfeer!

Mijn eerste namiddag stond vooral in het teken van een slaapplaats zoeken. Na een tiental hotels met donkere kamers te hebben bezocht, kwam ik op een rustigere plek met een wat ruimer hotel en tuin erbij. Ik dacht dat dit (in Guatemalteekse termen) ´duur´zou zijn, reken dan op 7 a 10 EUR per nacht, maar het bleek 3,5 EUR per nacht te zijn. Nemen die handel! Nu lig ik dus op een kamer met twee twijfelaars (wie zin heeft, komt dus maar af) en een eigen basic badkamer met warm water. Slapen en wassen lukt hier dus prima.

Vandaag ben ik dan een project i.v.m. agrocultuur gaan bezoeken dat ik op internet had gevonden (www.bio-cultura.com). Na wat discussies met de bestuurder van de tuk tuk ben ik dan toch op het juiste adres beland. Bleek dat op het adres van het project ook een Spaanse school is. De directeur Javier legde uit dat momenteel de toestand van het project en de school wat onstabiel is , omdat de verhuurder niet meer met hen in zee wil gaan en ze dus naar een ander domein moeten. Ondertussen hebben ze een andere grond, maar er gaan dus veel veranderingen gebeuren.
Naast het agrocultuur-project op school hebben ze ook een project in de jungle, in de bergen hier vlakbij. Hier maken ze de grond proper zodat ze daarna bomen kunnen planten. De Guatemalteken hakken namelijk bomen om zodat ze hout hebben voor vuur, maar ze planten niet opnieuw aan en zo zouden ze in de toekomst in de problemen kunnen geraken. En daar is dan de oplossing... Javier.

Binnenkort kan ik met hen eens gaan meewerken en beslissen of ik hier langere tijd wil blijven. Hij vroeg me wanneer ik kon beginnen, met als gevolg dat ik meteen naar mijn hotel ben gegaan, mijn padvinderskleren heb aangetrokken en vandaag een drietal uren in de groententuin van de school heb staan werken.
Rond de middag vroeg hij of ik verder wou werken of in de namiddag een kleine bergwandeling met de school, 2 leerlingen..., wou maken. Keuze snel gemaakt... die bergen in! En nu zit ik hier... teva´s en padvinderskleren aan, bijhorende vuile benen, een moccachino en een stinkende zweetgeur, waarvan ik gelukkig vermoed dat die niet van mij komt maar van de oudere man naast mij, die perfect in het hippieplaatje past.

Adios!